Ποιον Αγαπάς Για πάντα Αυτή Τη Φορά

Με αυτή την ποιητική συλλογή, ο π. Παύλος Γρηγορίου προσπαθεί να εκφράσει την αγάπη. Τον έρωτα. Τον φόβο της απώλειας της αγάπης του αγαπημένου προσώπου.

Ο έρωτας δεν είναι αμαρτία. Αντιθέτως μάλιστα! Ο έρωτας ευλογείται από τον Θεό, όταν είναι αληθινός. Όταν βασίζεται στην αγάπη. Όταν συνοδεύεται και συνοδεύει την αγάπη. Αυτός ο έρωτας δεν χάνεται και δεν σβήνει ποτέ... Όταν όμως δεν υπάρχει η αγάπη, ο έρωτας δεν ευλογείται. Μάλλον δεν μπορεί να υπάρξει πραγματικός έρωτας χωρίς την αγάπη... Και είναι εκείνες οι στιγμές που μόλις αρχίσει το πάθος να σβήνει, ανακαλύπτεις ότι δεν έχει μείνει τίποτα παρά ένα απέραντο κενό, που δεν πληρώνεται ούτε με ψεύτικες υποσχέσεις, ούτε με ψεύτικα «σ’αγαπώ», ούτε με ουτοπικά «για πάντα», ούτε με την ιδιοτέλεια! Γι’ αυτό αναρωτιέται κανείς, βλέποντας έναν άνθρωπο που ερωτεύεται και αγαπά τόσο εύκολα κάθε φορά ένα διαφορετικό άνθρωπο: «Ποιόν αγαπάς για πάντα αυτή τη φορά;».

Τα ποιήματα αυτής της συλλογής γράφτηκαν σε έντονες στιγμές πάθους, αγάπης πραγματικής και φοβισμένων σκέψεων μπροστά σε μία τυχόν απώλεια του αγαπημένου προσώπου του π. Παύλου. Και το όνομα αυτής; Άννα!