ΤΟ ΑΝΕΚΔΟΤΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗΣ

Ο Γεώργιος Αθανασιάδης γεννήθηκε τον Μάρτιο του 1793 στην Σμύρνη της Μικράς Ασίας, με καταγωγή από το χωριό Λάστα Καρύταινας της Αρκαδίας. Πατέρας του ήταν ο Χατζή Αθανάσιος Ματθαίος. Ανατράφηκε στην Σμύρνη, όπου είχαν καταφύγει οι γονείς του για να γλυτώσουν τις σφαγές των Τούρκων. Εκεί έμαθε τα πρώτα γράμματα. Μιλούσε Ελληνικά, Τούρκικα και Ιταλικά. Ασχολήθηκε με το εμπόριο στην Τεργέστη, την Αλεξάνδρεια και αλλού. Εγκαταστάθηκε στην Ζάκυνθο το 1816, όπου μυήθηκε στην Φιλική Εταιρεία, ορκίστηκε από τον ιατρό Καλύβα και πήρε βαθμό «Ιερέως Κατηχητού». Από εδώ και πέρα αφιερώθηκε αποκλειστικά στον ιερό σκοπό της απελευθέρωσης του Έθνους, με ανάληψη επικινδύνων μυστικών αποστολών.
Με την έναρξη της Επανάστασης βρέθηκε δίπλα στον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη με τον οποίο γνωρίζονταν από την Ζάκυνθο, όπου είχε γίνει γνωστός και είχε φήμη συνετού και μορφωμένου ανθρώπου. Ο Κολοκοτρώνης τον τοποθέτησε στην αρχή υπασπιστή και γραμματέα του γιου του Πάνου και ακολούθως ανέλαβε τα ίδια καθήκοντα δίπλα στον Νικηταρά. Υπηρέτησε βρισκόμενος παντού και πάντοτε στο πλευρό του Νικήτα Σταματελόπουλου, γράφοντας και χρησιμεύοντας ως σύμβουλός του. Οι οπλαρχηγοί ομολογούν ότι «ο μεν Νικηταράς ήταν ο βραχίονας, ο δε Αθανασιάδης ήταν ο νους κάθε πολεμικής επιχειρήσεως».
Εξελέγη αντιπρόσωπος του Έθνους στην Α’ Εθνοσυνέλευση, υπηρέτησε σε ευαίσθητες θέσεις δίπλα στον Ιωάννη Καποδίστρια και ακολούθως εδιώχθη μαζί με τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη και τους άλλους οπλαρχηγούς από την Αντιβασιλεία, φυλακισθείς μάλιστα για πολλούς μήνες στο Ναύπλιο. Μετά την ανάληψη πλήρως των βασιλικών καθηκόντων από τον Όθωνα στον θρόνο και την απελευθέρωσή του από τη φυλακή, ανέπτυξε φιλικές σχέσεις με τον βασιλέα και τη βασίλισσα και ακολούθησε πολιτική σταδιοδρομία. Τιμήθηκε με τον βαθμό του ταγματάρχη και με το Μετάλλιο του Αγώνα.
Διορίστηκε Πρόξενος στο Ιάσιο και στο Γαλάτσι της Μολδοβλαχίας, ενώ όταν απελύθη από το υπουργείο Εξωτερικών ξανάρχισε τις εμπορικές του δραστηριότητες στο Ταϊγάνι (της Ρωσίας), όπου ξεκίνησε να γράφει τα απομνημονεύματά του, που σταματούν το 1857.
Απεβίωσε στην Σμύρνη το 1865.