THE NIGHTS OF THE TOYS AND THE CHRISTMAS GNOME

Εσείς, είδατε πουθενά αυτό το παιδί, το αγοράκι του πορτρέτου;

Όποτε βρίσκομαι στο Παρίσι το Δεκέμβριο, με βρίσκω πάντα να ψάχνω εδώ κι εκεί στους δρόμους, να βρω το αγοράκι του πορτρέτου...
Την τελευταία φορά, ένας καλλιτέχνης στην Πλατεία των ζωγράφων, που έκανε το πορτρέτο ενός μικρού αγοριού με μπλε
γαλλικό μπερέ, με κοίταξε περίεργα, όταν με άκουσε να φωνάζω τον μικρό... "Φρανσουά-Λουί! Φρανσουά-Λουί!"
Φταίω εγώ, που το αγοράκι ήταν ολόϊδιο με τον Φρανσουά-Λουί, το χαμένο αγοράκι που τριγύριζε στους δρόμους της πρωτεύουσας, για 22 ολόκληρες μέρες πριν τα Χριστούγεννα;
Ο Φρανσουά Λουί, μεγάλος άντρας τώρα πια, περιμένει κάθε χρόνο τα Χριστούγεννα, όπως τότε που ήταν παιδί... σαν παιδί!
Γιατί μαζί με τα Χριστούγεννα, έρχεται και ο φίλος του, ο καλικάντζαρος...
Και ο Φρανσουά-Λουί, ίσα με τέρρερις-πέντε φορές, δηλαδή κάτι σαν... μια φορά την εβδομάδα, επιτρέπει στον φίλο του τον καλικάντζαρο να κοιμάται στο κρεβάτι που κοιμόταν σαν παιδί, στο παιδικό του δωμάτιο, που το κράτησε έτσι. όπως ήταν κάποτε, για πάντα.
Εκείνος, μένει άγρυπνος στην πολυθρόνα του κοιτάζοντας τον παιδικό του φίλο, τον καλικάντζαρο, που κοιμάται
και χαμογελάει ευτυχισμένος...
Τις υπόλοιπες νύχτες, τον χαιρετάει μέσα από το τζάμι του παραθύρου του, όταν ο καλικάντζαρος έρχεται μέχρι εκεί, για να φάει το ρύζι του.
Η ιστορία δεν τελειώνει εκεί! Δεν τελειώνει ποτέ! Συνεχίζεται μέχρι σήμερα! Ναι, αλήθεια!
Και, για την ακρίβεια, δεν τελείωσε ποτέ! Θα συνεχίζεται, για όσο θα υπάρχουν τα Χριστούγεννα... για όσο τα παιδιά θα παίζουν με τα παιχνίδια τους... Για όσο καιρό θα το θέλετε εσείς!
Για όσο καιρό θα τιμάτε και θα κρατάτε τα Χριστούγεννα φυλαγμένα στην καρδιά σας ολάκερη τη χρονιά, μέχρι να έρθουν τα επόμενα...
Είναι μια ιστορία, όχι μόνο για όσους αγαπούν τα Χριστούγεννα, αλλά ακόμη και για τους λίγους, που λένε ότι δεν τους αρέσουν, γιατί στο τέλος αυτής της ιστορίας, θα τα λατρέψουν, ακόμα κι αν αυτό συμβεί στην τελευταία σελίδα αυτού εδώ του βιβλίου!