Η ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΟΥ 103ου ΨΑΛΜΟΥ ΤΗΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑΣ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ

Το παρόν βιβλίο εξετάζει τη σχέση ανθρώπου, Θεού και φυσικού περιβάλλοντος μέσα από την ορθόδοξη θεολογική παράδοση, με επίκεντρο τον 103ο ψαλμό της Ακολουθίας του Εσπερινού. 

Aφετηρία της μελέτης αποτελεί η σύγχρονη οικολογική κρίση, η οποία ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα της αλλοίωσης του ανθρώπινου ήθους και της διαταραγμένης σχέσης του ανθρώπου με την κτίση. 

Στο πρώτο μέρος παρουσιάζονται βασικές προσεγγίσεις της περιβαλλοντικής ηθικής και αναδεικνύεται η ορθόδοξη θεώρηση του ανθρώπου ως «ιερέα της κτίσης». Στο δεύτερο μέρος αναλύεται ο 103ος ψαλμός ως υμνολογικό και κοσμολογικό κείμενο που προβάλλει την αρμονία της δημιουργίας και τη θεολογική βάση της οικολογικής ευθύνης. 

Το έργο αναδεικνύει τη λατρεία ως φορέα οικολογικής συνείδησης και υπεύθυνης στάσης ζωής.